Jump to main content
banner
LE CLEA
Accueil
Charte
Actions du Clea
es Communiqués
eses Actualité
es Nederlands / English
es Clea en son et images
  Clea - Section Liège
Législations liberticides
Appel du SAD
es Note sur la loi anti-T
im Une nouvelle inquisition
Procès du DHKC
es Enjeux et contexte
es Les enjeux de ce procès
es Les détenus de Bruges
im Traiments inhumains et dégrandants en prison
Démocratie en Turquie?
Une presse sous emprise
es Un procès exemplaire
es L'autre affaire Erdal
es Procès en Appel à Gand
es Condamné à cinq ans
es Messages de soutien
es Comptes-rendus des audiences
es 1ère instance: Bruges
es Note sur le dossier de Bruges
es Jugement du 28-02-06
im Bahar Kimyongür
es Un complot contre Bahar
es Bahar libéré aux Pays-Bas
es Pétition, soutiens...
es Autobiographie
es Note sur l'arrestation aux Pays-Bas
es Lettre de l'avocat turc
es Jugement de La Haye
Dans le collimateur des lois anti-terroristes
es Procès politique à Liège
es Une menace qui grandit
Presse
es Cartes blanches, articles
Liste de diffusion
es

Pour vous inscrire à notre liste de diffusion cliquez ici


À lire absolument notre nouvelle et très complète brochure «Kimyongur Bahar : Le dossier à charge»
[Lire]

Pour un soutien financier:
363-0054263-80

Portez le pin's
«Triangle rouge»
Le Clea en a fait son symbole

triangle rouge
Où se le procurer?
Cliquez sur l'image

Un seul pas suffirait pour arrêter le compteur macabre !
Avant son incarcération, Bahar Kimyongür avait lancé un appel urgent à la constitution d'une délégation internationale en Turquie en vue de sauver la vie de l'avocat des droits de l'Homme Behiç Asçi, en grève de la faim depuis plusieurs mois en protestation pour les conditions de détention de ses clients. Il fut écouté mais Maître Asçi se débat encore entre la vie et la mort. Faisons du geste généreux de Bahar une victoire : Soutenons sa campagne ! [Lire]

 


Open brief aan Mevrouw Laurette Onkelinx, Minister van Justitie

Nadine Rosa-Rosso <rosa-rosso@coditel.net>                                           fr

Dinsdag zeven november 2006 veroordeelde het Hof van Beroep te Gent zeven leden van de Turkse revolutionaire beweging DHKP-C tot gevangenisstraffen van vier tot zeven jaar. Het begrip “terroristische organisatie” is één van de belangrijkste redenen die het Hof inroept om zijn vonnis te rechtvaardigen. Blijkbaar wekt het beeld van de “terrorist” een uitzonderingsbehandeling op. Vooreerst op juridisch vlak, aangezien deze veroordeling berust op de artikelen van het Strafwetboek die door de wet van 2003 werden ingevoerd. Deze artikelen laten namelijk toe om personen te veroordelen op grond van hun lidmaatschap van dergelijke bewegingen, desgevallend zonder enige bewezen betrokkenheid bij strafbare of criminele handelingen. Vervolgens op gerechtelijk vlak, vermits de zaak in vooronderzoek werd behandeld niet door het Parket van Brugge, dat bevoegd is voor het grondgebied waar de belangrijkste inbreuken werden gepleegd, maar door het federaal Parket, omdat dit gespecialiseerd is in de materie van het terrorisme. Het uitzonderingskarakter in de behandeling van de zaken die betrekking hebben op “terrorisme” beperkt zich echter niet tot deze twee domeinen. De omstandigheden waarin voor terrorisme veroordeelde personen worden gedetineerd vallen ook onder uitzonderingsregime.

De getuigenissen van de gevangenen in Brugge verspreid door het Comité voor Vrijheid van  Mening en Vereniging (CLEA) en bevestigd door het Observatoire International des Prisons (OIP), de Liga Voor Mensenrechten en de Ligue des Droits de l’Homme, wekken grote ongerustheid. Uit deze getuigenissen blijkt namelijk dat deze gevangenen van de andere gedetineerden worden afgezonderd, dat zij 23 uur op 24 in hun cel opgesloten zitten, dat zij dit enige uur van verademing alleen doorbrengen op de binnenplaats, dat zij uitsluitend bezoek mogen ontvangen van hun advocaten of in sommige gevallen van een zeer beperkte kring familieleden, en tenslotte dat sommige praktijken erop gericht zijn om hen van slaap te beroven. Aangezien het licht in hun cel permanent brandt is het hun praktisch niet mogelijk om te slapen. De enige veroordeelde vrouwelijke gedetineerde heeft geen familie in België en krijgt dus helemaal geen bezoek, vermits enkel de leden van de gezinskern worden toegelaten. Sinds 28 februari heeft zij niemand gezien, behalve haar advocaten. De veroordeling tot een gevangenisstraf voor feiten die als “terroristisch” worden bestempeld schijnt in de praktijk een tweede sanctieniveau in te houden. De bijzonder harde omstandigheden van opsluiting betekenen een soort paralegale dubbele straf, waarbij de gedetineerden worden blootgesteld aan de willekeur van de gevangenisadministratie of van de politieke autoriteit waarvan deze afhangt.

Tenzij we willen vervallen in een logica van boetedoening door lijden, kan niets zulke behandeling rechtvaardigen. Geen enkele veiligheidsnorm vereist een permanente verlichting in de cellen of een volledige afzondering van de gedetineerden. En zelfs uit veiligheidsoverwegingen zouden zulke praktijken nog niet aanvaardbaar zijn. Zoals de hoger vermelde organisaties vaststellen: “het gebrek aan slaap en het isolement hebben rampzalige gevolgen voor de mentale en fysieke gezondheid van personen” en “deze methodes zijn in strijd met de fundamentele rechten en vrijheden”. Een persoon bewust of door nalatigheid onderwerpen aan zulke behandeling betekent zijn gezondheid ernstig in gevaar brengen. Toestaan dat aan een persoon een regime wordt opgelegd dat een dergelijk lijden veroorzaakt komt erop neer een vorm van foltering te accepteren of tenminste van onmenselijke of onterende behandeling. Welnu artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en Fundamentele Vrijheden (EVRM) stelt uitdrukkelijk: “Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen”. De rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft dit algemeen principe geconcretiseerd door te stellen: “Artikel 3 van het verdrag legt aan de staat de verplichting op te waarborgen dat elke gedetineerde wordt gevangen gehouden in omstandigheden die verenigbaar zijn met de eerbiediging van zijn menselijke waardigheid, dat de modaliteiten van de uitvoering van de strafmaat de betrokken persoon niet onderwerpen aan een ontreddering of beproeving die intenser zijn dan het onvermijdelijk niveau van leed dat inherent is aan zijn gevangenschap en dat, rekening houdend met de praktische noodwendigheden van de gevangenschap, de gezondheid en het welzijn van de gevangene op passende wijze worden verzekerd” (arrest Valasinas t. Litouwen van 24 juli 2001). Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft bovendien geoordeeld dat een sociale afzondering in sommige omstandigheden een schending kan zijn van artikel 3 van het Verdrag (arrest van der Ven t. Nederland van 4 februari 2003). Bovendien heeft het Hof in een andere zaak (arrest Kalachnikov t. Rusland van 15 juli 2002), geoordeeld dat “de slaapomstandigheden nog verslechterd waren doordat het licht permanent brandde in de cel, evenals door het heen en weer geloop en het lawaai veroorzaakt door het groot aantal gedetineerden. De beroving van slaap die hieruit voortvloeide moet een zware fysieke en psychologische last zijn geweest voor de betrokkene”. Tenslotte bepalen de normen die werden aangenomen door het Europees Comité inzake de voorkoming van foltering (CPT) enerzijds dat een regime van permanente afzondering kan gelijkgesteld worden met een mensonterende en vernederende behandeling en anderzijds dat elke gevangene recht heeft op een minimum aantal uren slaap(1).

In andere oorden hebben sommigen geoordeeld dat men voor “terroristen” het verbod op foltering en op mensonterende en vernederende behandelingen mocht opheffen en dat men hun met recht alle rechten kon ontzeggen. De geschiedenis staat bol van voorbeelden van dictatoriale regimes die beroep deden op geheime kerkers. Dichter bij ons werden in de gevangenissen van Guantanamo of Abu Ghraib zones gecreëerd van rechteloosheid waarin de gevangen onderworpen zijn aan brutale willekeur. Gelukkig is het niet zo ver in België. Niettemin zijn wij van mening dat de toepassing van dit uitzonderingsregime, terwijl het door geen enkele wet wordt omschreven, een aanzienlijke deel van willekeur invoert in ons gevangeniswezen. Onze democratie gaat er prat op een rechtstaat te zijn waarin de rechten van het individu worden beschermd tegen machtsmisbruik.

Daarom vragen wij u, Mevrouw de Minister, voor deze gedetineerden voorwaarden van opsluiting te waarborgen die de wettelijke voorzieningen niet te buiten gaan en die conform zijn aan de internationale verbintenissen van België op het vlak van de vrijwaring van de rechten en vrijheden.

Ondertekenaars:

  1. Benjamin Denis (Politoloog FUSL)
  2. Julien Pieret (Jurist LDH)
  3. Olivier Paye (Hoogleraar politieke wetenschappen FUSL)
  4. Yannick Vanderborght (Hoogleraar wetenschappen FUSL)
  5. Olivier Corten (Hoogleraar rechten ULB)
  6. Philippe Van Parijs (Hoogleraar filosofie UCL)
  7. Denis Duez (Politoloog ULB)
  8. Kenneth Bertrams (Historicus FNRS-ULB)
  9. Anne Morelli (Hoogleraar geschiedenis ULB)
  10. Marie-Françoise Rigaux (Hoogleraar constitutioneel recht FUSL)
  11. Emmanuelle Bribosia (Hoogleraar rechten ULB)
  12. Pascale Vielle (Hoogleraar UCL)
  13. Jean-Marie Dermagne (Advocaat, Stafhouder Orde van de Advocaten van de balie van Dinant)
  14. José Gotovitch (Hoogleraar geschiedenis ULB)
  15. Jean Bricmont (Hoogleraar fysica UCL)
  16. Barbara Delcourt (Hoogleraar politieke wetenschappen ULB)
  17. Yves Cartuyvels (Hoogleraar rechten FUSL)
  18. Dan Van Raemdonck (Hoogleraar ULB en Erevoorzitter van de Liga voor Mensenrechten)
  19. Zoé Genot (Féderaal volksvertegenwoordiger Ecolo)
  20. Pierre Eyben (Vorser KUL)
  21. Selma Bellal (Politoloog FUSL)
  22. François Dubuisson (Docent-assistent van de Faculteit rechten ULB)
  23. Gaëlle Hubert (Socioloog FUSL)
  24. Benoît Van der Meerschen (Voorzitter Liga voor Mensenrechten)
  25. Anne Lagerwall (Jurist ULB)
  26. Céline Delforge (Gewestelijk volksvertegenwoordiger Brussel Ecolo)
  27. Annemie Schaus (Hoogleraar rechten ULB, Syndicat des Avocats pour la démocratie)
  28. Jean Pestieau (Hoogleraar UCL)
  29. Frédérique Bartholeyns (Criminoloog ULB)
  30. Anne de Villé (Hoogleraar FUSL)
  31. Nathalie Zaccaï-Reyners (Hoogleraar filosofie ULB)
  32. Marc Jacquemain (Hoogleraar sociologie ULG)
  33. Vincent Letellier (Syndicat des Avocats pour la démocratie)
  34. Patricia Naftali (Jurist ULB)
  35. Simon Pierre De Coster (Hoogleraar HIECS)
  36. Fabienne Petiberghein (Vakbondsafgevaardigde ACOD sector Ministeries)
  37. Bert de Belder (Coördinator Intal)
  38. Axel Bernard (Advocaat)
  39. Olivier Hubert (Vorser Grap ULB)
  40. Patrick Italiano (Socioloog ULG)
  41. Isabelle Stengers (Hoogleraar filosofie ULB)
  42. Delphine Beghin (Internationaal Observatorium gevangenissen-OIP)
  43. Valérie Paci (OIP)
  44. Valentin Henkinbrant (Advocaat)
  45. Vincent Chapaux (Politoloog ULB)
  46. Jean-Louis Siroux (UCL)
  47. Christophe Wasinski (Politoloog FUNDP-ULB)
  48. Eric Therer (Advocaat)
  49. Manuel Lambert (Liga voor Mensenrechten)
  50. Nicole Mayer (ULB)
  51. Sophie Stoffel (Politoloog ULB)
  52. Oscar Flores (Coördinatie tegen de razzia’s, de uitdrijvingen en voor de regularisatie - CRER)
  53. Benjamin Deman (Jurist ABVV)
  54. Vincent Robeyns (Isagoria)
  55. Valérie Brixhe (CNCD)
  56. Florence Delmotte (Politoloog ULB-Fusl)
  57. Christine Guillain (Jurist FUSL)
  58. Sylvie Olivier (Architect CRU)
  59. Candice Barbé (Jurist ULB)
  60. Grégoire Wallenborn (ULB-IGEAT)
  61. Paul Van den Berghe (Coördinator interculturele werking GC De Pianofabriek)
  62. Emmanuel Klimis (Politoloog FUSL)
  63. Mathieu Beys (Jurist)
  64. Sophie Heine (Politoloog FNRS-ULB)
  65. David Paternotte (Politoloog FNRS-ULB)
  66. D’Hoop Jean-Michel (Scenarist, Compagnie Point Zéro)
  67. Muriel Sacco (Politoloog ULB)
  68. Gaëlle Dusepulchre (Jurist ULB)
  69. Anne Maesschalk (Advocaat-SAD)
  70. Ural Manço (Socioloog FUSL)
  71. Christophe Marchand (Advocaat)
  72. Nathalie Jouant (Jurist ULB-IEE)
  73. Marie-Pierre de Buisseret (Jurist Siréas)
  74. Isabelle Erauw (OIP)
  75. Patrick Resier (CNE/ULB)
  76. Corinne Poncin (Advocaat en plaatsvervangend rechter)
  77. Jean-Philippe de Wind (Advocaat, in naam van het Syndicat des Avocats pour la démocratie)
  78. David Pestiau (Hoofdredacteur weekblad Solidair)
  79. Ludovic Hennebel (Jurist ULB)
  80. Jonathan Van den Borre (Advocaat SAD)
  81. Didier Brissa (A contre courant)
  82. Rita De Meulemeester (ULB)
  83. Marc Germain (Université Lille3)
  84. Chloé Deligne (FNRS-ULB)
  85. Tania Van Loon
  86. Peter Mertens (PVDA)
  87. Sandra Cala (Advocaat)
  88. De Viron Isabelle (Advocaat)
  89. Anne De Goes (Architect CRU)
  90. Julie Charles (ULB IGEAT)
  91. Xavier May (IGEAT)
  92. Séverine Janssen (Vorser ULB)
  93. Pascal Piette (ULB)
  94. Céline Moreau (ABVV studenten)
  95. David Lannoy (Jeunesses syndicales FGTB)
  96. Jean-Louis Berwart (Advocaat)
  97. Lorne Walters (Onafhankelijk vorser)
  98. Denis Horman (Journalist)
  99. Tülay Umay (Casa Nicaragua Luik)
  100. Nadine Rosa-Rosso, (woordvoerster Une Autre Gauche)
  101. Stéphane Poellaer
  102. Laurent Leemans (Musicus)
  103. Mireille Jourdan (Advocaat)
  104. Annick Stevens (ULG)
  105. Jorge Palma (ULG)
  106. Céline Francis (VUB)
  107. Frans Leens (ATTAC Brussel)
  108. Mohamed Benzaouia (Ambassade universelle)
  109. Christine Pagnoulle (Hoogleraar ULG)
  110. Jean-Marie Klinkenberg (Hoogleraar ULG)
  111. Sam Touzani, acteur
  112. Nouria Ouali, ULB
  113. Gilles Smedts, woordvoerder Parti Humaniste
  114. Guy Desolre, ULB, Adjunct Eregouverneur Vlaams Brabant
  115. Jan Vromman, cineast
  116. Marie-France Collard, regisseur, Groupov
  117. Paul Delmotte, leraar IHECS
  118. Manuel Abramowicz, auteur van “Guide des résistances à l'extrême droite” en voorzitter van de vzw RésistanceS
  119. François Houtart, (Hoogleraar emeritus KUL, directeur CETRI, voorzitter Internationale Liga voor de rechten en de bevrijding van de volkeren)
  120. Alain Van Praet, ACV afgevaardigde CSC-Transcom
  121. Dyab Abou Jahjah, (Federaal voorzitter van de Arabisch-Europese Liga AEL)
  122. David Jamar (ULB)
  123. Paul-Emile Dupret, jurist, Europees parlement, groep GUE/NGL, woordvoerder Une Autre Gauche
  124. Stéphane Poellaer
  125. Laurent Leemans
  126. Tania Vanloon
  127. Mireille Jourdan
  128. Wim De Neuter (Publicist Antwerpen)
  129. Gérard de Sélys (Journalist)

Stand 30 november 2006 : 232 ondertekenaars.

(1) De normen het CPT kunnen geraadpleegd worden op de website van het Comité: http://www.cpt.coe.int/fr/

 



Le Clea est un collectif citoyen visant à promouvoir un débat critique sur les nouvelles législations antiterroristes. Le cas de Bahar Kimyongür est exemplaire à cet égard. En vertu de ces nouvelles dispositions, non seulement les libertés d'expression et d'association sont mises à mal mais, en plus, l'avenir d'un homme qui n'a commis aucun délit et comdamné aujourd'hui à cinq ans de prison ferme, est gravement compromis.  
 
 
 

autocollant
Bahar Kimyongür est un symbole
Il est le symbole des dangers que la lutte contre le “terrorisme” fait peser sur nos libertés

Vous souhaitez soutenir Bahar concrètement ?
Ce qui suit vous intéressera :
Lire
Téléchargez ici, et reproduisez et diffusez SVP un tract au format pdf
Soutenir Bahar
Prochaine réunion du Clea : À fixer


«Dis-moi avec qui tu colistes...»
Lire :

«Un citoyen belge livré pour des raisons électoralistes à un régime pratiquant la torture ?»

Consultez aussi :
www.mouvements.be


Actualité de Huxley
«(...) au moyen de méthodes toujours plus efficaces de manipulation mentale, les démocraties changeront de nature. Les vieilles formes pittoresques – élections, parlements, hautes cours de justice– demeureront mais la substance sous-jacente sera une nouvelle forme de totalitarisme non violent. Toutes les appellations traditionnelles, tous les slogans consacrés resteront exactement ce qu'ils étaient aux bon vieux temps. La démocratie et la liberté seront les thèmes de toutes les émissions (...) et de tous les éditoriaux mais (...) l'oligarchie au pouvoir et son élite hautement qualifiée de soldats, de policiers, de fabricants de pensée, de manipulateurs mentaux mènera tout et tout le monde comme bon lui semblera.»
Aldous Huxley, Retour au meilleur des mondes
n

Site optimisé pour le navigateur
Firefox
Firefox
Téléchargez-le ici